Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων (Human Resources Management)

Σήμερα η ‘Διοίκηση Προσωπικού’ έχει μετεξελιχθεί σε ‘Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων’. Γιατί; Στην προσπάθεια απόκτησης της απαραίτητης ευελιξίας από την πλευρά των επιχειρήσεων, οι επιχειρήσεις αναγκάζονται να προχωρήσουν στη μείωση του αριθμού των εργαζομένων τους, ενώ παράλληλα εισάγουν θεσμούς μερικής απασχόλησης ή υπεργολαβίας. Οι εξελίξεις αυτές, όπως είναι φυσικό, έχουν αντίκτυπο στη διοίκηση του ανθρώπινου δυναμικού και σηματοδοτούν την αλλαγή στην χρησιμοποιούμενη ορολογία.

Ο όρος ‘Διοίκηση Προσωπικού’ έχει να κάνει με μια πιο βραχυχρόνια προσέγγιση των θεμάτων που αφορούν το προσωπικό μιας επιχείρησης. Ο διευθυντής προσωπικού επικεντρώνεται στις κατώτερες και μεσαίες βαθμίδες του προσωπικού σε μια πιο βραχυχρόνια βάση. Θα λέγαμε ότι παίζει τον ρόλο του μεσολαβητή, δηλαδή απλά μεταβιβάζει τα μηνύματα από τους εργαζόμενους στη Διοίκηση και αντίστοιχα τις προθέσεις-πολιτικές της Διοίκησης στο σύνολο των εργαζομένων.

Ο όρος ‘Διοίκηση Ανθρώπινων Πόρων’ σηματοδοτεί μια προσπάθεια συστηματικής και μακροχρόνιας αντιμετώπισης του συνόλου των εργαζομένων μιας οργάνωσης ως επιχειρησιακό πόρο, ως κεφάλαιο δηλαδή και όχι ως κόστος. Ανεξάρτητα από το εάν το ανθρώπινο δυναμικό καταλαμβάνει σημαντικότατο μέρος του συνολικού κόστους, η επιτυχία ή αποτυχία της επιχείρησης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτό. Η σύγχρονη αντίληψη θεωρεί τους εργαζομένους ως νοητικό κεφάλαιο που δημιουργεί γνώση, η οποία μπορεί να μετατραπεί σε κέρδη. Για αυτό λοιπόν σήμερα όταν μιλάμε για Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων εννοούμε τη χρησιμοποίηση διαφόρων ενεργειών οι οποίες στοχεύουν στην αποτελεσματική διοίκηση των ανθρώπων μέσα σε ένα εργασιακό χώρο με τέτοιο τρόπο ώστε να ωφεληθεί το άτομο, η επιχείρηση και η κοινωνία. Οι ανθρώπινοι πόροι όμως διοικούνται και αξιοποιούνται, δεν διαχειρίζονται όπως όλοι οι υπόλοιποι πόροι της επιχείρησης. Θα ήταν λάθος να χρησιμοποιούσαμε τον όρο ‘διαχείριση’ καθότι η λέξη αυτή θυμίζει περισσότερο χαρτοφυλάκιο -οι άνθρωποι δεν συμπεριφέρονται ως χαρτοφυλάκιο.

Η Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων δίνει έμφαση στο σχεδιασμό δραστηριοτήτων και πολιτικών που αφορούν όλο το προσωπικό (εργαζόμενους και στελέχη) σε σχέση με τις μακροχρόνιες ανάγκες της οργάνωσης. Ο ρόλος του υπεύθυνου γαι τους ανθρώπινους πόρους απομακρύνεται από αυτόν του μεσολαβητή και προσανατολίζεται περισσότερο σε αυτόν του εκτιμητή ή συμβούλου. Μέχρι πρότινος η Διοίκηση Προσωπικού ασχολούνταν σχεδόν αποκλειστικά με την διοίκηση των όρων απασχόλησης ενώ τώρα η Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων με την διοίκηση των επιδόσεων. Η Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων αφορά όλους μέσα σε μία επιχείρηση, δεδομένου ότι συνιστά τους τρόπους αξιοποίησης του έμψυχου υλικού της. Ας μην λησμονούμε πάντως αυτό που με μεγάλη ευστοχία επεσήμανε ο D.Guest το 1987: ‘Αν θέλουμε να πάρουμε στα σοβαρά τη Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων τότε ΔΕΝ πρέπει να ασχοληθούν με αυτήν οι Διευθυντές Προσωπικού‘.

Αυτό που πρέπει επίσης να προσθέσω είναι ότι ο στρατηγικός στόχος της λειτουργίας Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων είναι να αναπτυχθεί μια στρατηγική Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων που θα υλοποιεί την επιχειρησιακή στρατηγική. Αυτό προϋποθέτει συνταίριασμα των απαιτήσεων του περιβάλλοντος , των οργανωσιακών στόχων και των ενδιαφερόμενων μερών (ομάδες συμφερόντων). Εν ολίγοις, ‘Στρατηγική Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων’ είναι η συστηματική ανάπτυξη και υιοθέτηση συγκεκριμένων ενεργειών που αφορούν τη διοίκηση των εργαζομένων μιας επιχείρησης με σκοπό αυτοί να οδηγηθούν στην επίτευξη των στρατηγικών σκοπών και στόχων της (Κουφίδου, 2001).

Δημοσίευσε ένα σχόλιο

Required fields are marked *
*
*

Αρέσει σε %d bloggers: